Na rozmowę czas już był od lat

Parę prostych słów, pamięci znak

Ale gorzkiej dumy senny głos

Budził w nas gorączkę budził złość

Na rozmowę czas już był od lat



Spóźniamy się o minutę

Coś nas zatrzyma

Nasze zabawki zepsute

Ręką olbrzyma



Na rozmowę czas już był od lat

Jeden krok do zgody jeden gest

Byliśmy o jeden kubek łez

Ktoś zadzwonił że cię nie ma już

Jakby nas opuscił nagle Bóg



Spóźniamy się o minutę

Coś nas zatrzyma

Nasze zabawki zepsute

Ręką olbrzyma



Spóźniamy się o minutę

Coś nas zatrzyma

Nasze zabawki zepsute

Ręką olbrzyma



Zanim plomień świecy zgasi wiatr

Nim przez tunel cię powiedzie blask

Chcę posiedzieć z tobą aż po świt

Uwierz byłeś bliski mi jak nikt



Jeśli świt i miłość znajdzie cię,
To roztopią w twoim sercu lód,
Jeśli człowiek tylko chwilą jest,
Śpiesz się kochać, póki jesteś tu.
Bo... ni wiatr,
Ani czas,
Nie da nam
Drugich szans
Twoje życie jest jak mgnienie - wiesz
Okruch szczęście, potem zwykle w dół.
Co za sercem i sumieniem szło
Niekoniecznie kładło chleb na stół

Pod wiatr
Zmienił czas
Byle ktoś
Kochał nas

To jest mgnienie,
Życia mgnienie, wielki dar,
Cud wyboru i marzenie tkwiące w nas...

I kochajmy za ten każdy dzień
Za najgorszą świata pieśń
Za to wszystko co bolało tak
Za odwagę by to znieść

Kiedy każą do tunelu wejść
Gdy wypadnie ściągnąć czapki z głów
Gdy zostanie po nas tylko pieśń
To poproszę serce - zostań tu.
Tu gdzie wiatr,
Tu gdzie czas
Tu gdzie ktoś
Kochał nas

To jest mgnienie
Życia mgnienie, wielki dar
Wielkie kłamstwo i marzenie
Tkwiące w nas

I kochajmy za ten każdy dzień
Za najgorszą świata pieśń
Za szaleństwo, za obłudy świat,
Za odwagę by to znieść.
Za najlepszą świata pieśń
Za pokorę, za cudowny świat,
Za odwagę by to znieść.